arrow_drop_up arrow_drop_down

Heb een boek gelezen. North. Van Scott en Jenny Jurek.
Ultrarunners. Ergens sporen ze niet, als je leest hoe ze afzien met wedstrijden van afstanden van 200-250 mijl. Maar ieder zijn ding.

Wat me intrigeerde aan hun verhaal was dat ze een doel hadden. Om het record van de Apachalian Trail te verbreken.
De grillige natuur, de avonturen, de plot twists, de oplossingen, de daadkracht, het doorzettingsvermogen. Dat vond ik schitterend om te lezen.

En ik bedacht me tevens hoe ver we in ons dagelijks leven af zijn komen te staan van de natuur. Van ergens écht moeite voor moeten doen.
We leven comfortabel in onze huizen, slapen in zachte bedden en hebben elke dag te eten. Voor ons zo vanzelfsprekend en voor zoveel mensen op aarde niet.
En toen kwam het Coronavirus. Nietsontziend. Maakte geen onderscheid tussen arm of rijk, zwart of wit, man of vrouw. En dat stemde me ergens weer nederig.
Dat we helemaal niet zoveel onder controle hebben als we eigenlijk zouden willen. Of denken te hebben.

En we hebben bewezen dat we tot heel veel in staat zijn ‘als het moet’.
De lucht was schoner, de files waren opgelost, mensen zochten andere en intensievere manieren om met elkaar samen te werken.

Omdat het moest. Omdat het niet anders kon.

Maar wat nou als we willen? Wat nou als we zelf keuzes maken, zoals Scott en Jenny. Omdat ze een record wílden vestigen.
En uiteindelijk ging het natuurlijk helemaal niet om het record. Maar om wat ze allemaal leerden op de weg ernaartoe.

Hoe zou het zijn als we kinderen zouden leren dat er zoveel meer mogelijk is dan ze denken. Dat je tot veel meer in staat bent dan je zelf misschien denkt, of je omgeving?
Dat we ze meer mee zouden geven op het gebied van daadkracht, van drive, van passie, van doorzettingsvermogen?

Niet iedereen wil of hoeft de Kilimanjaro te beklimmen of de Apalachian Trail te lopen. Maar als je iets wil bereiken, ga er dan ook voor.
En geef niet op bij de eerste de beste tegenslag. Of het nou gaat om gedrag, om groepsvorming, om communicatie of om hoe je beter om kunt gaan met alles wat er op je bordje ligt als groepsleerkracht. Tegenslag komt geheid op je pad.

En om beter om te leren gaan met tegenslag, plot twists van het leven en wat je hierin voor kinderen kunt betekenen, leer je o.a. in de Academie voor ontspannen onderwijs.

 

Kijk voor meer info op: Kijk voor meer info op: www.ikstaonderwijsadvies.nl/academievoorontspannenonderwijs

Zou je hieronder een bericht achter willen laten en wat je vond van dit artikel? En dit artikel willen delen met iedereen die je kent die het onderwijs een warm hart toedraagt?

Dank!

 

Fijne zondag.

Geniet!

 

Groet,

 

Rixta

Over de schrijver
Reactie plaatsen